In elkaars verlengde?

In elkaars verlengde?
Gepubliceerd in in de categorie Politiewetenschap

Publieke en private speurders in Nederland en Belgiƫ (2005). U. Rosenthal, L. Schaap, J.C. van Riessen (COT, Den Haag), P. Ponsaers en A.H.S. Verhage (Universiteit Gent). Politiewetenschap 24

De sociale organisatie van mensensmokkel

De sociale organisatie van mensensmokkel
Gepubliceerd in in de categorie Politiewetenschap

Samenvatting
Het betreft een studie naar de sociale organisatie van mensensmokkelaars, welke is gebaseerd op een analyse van elf opsporingsonderzoeken en die dertien georganiseerde criminele netwerken beslaat die zich bezig hebben gehouden met de smokkel van mensen naar en door Nederland, vooral naar het Verenigd Koninkrijk. Er wordt niet alleen aandacht besteed aan verdachte smokkelaars, maar ook aan de wijdere kring van betrokkenen alsmede aan kenmerken van de gesmokkelde migranten.

De onderzoekers onderscheiden twee typen samenwerkingsverbanden: kleinschalige, informele netwerken en grootschalige, professionele netwerken. Het eerste type is homogeen van samenstelling waarbij een gering aantal smokkelaars de transporten organiseert en vaak in samenwerking met leden van de eigen etnische gemeenschap uitvoert. De smokkelaars smokkelen per transport slechts een klein aantal migranten. In dit type samenwerkingsverband spelen ook niet-zakelijke motieven een rol. De gesmokkelde migranten bepalen in belangrijke mate in welk land ze terechtkomen. Het grootschalige, professionele netwerk heeft een hiërarchische structuur waarbij (dreiging met) geweld een belangrijke rol speelt. Het zijn omvangrijke grensoverschrijdende netwerken die etnisch homogeen zijn en waarbij de meest risicovolle taken uitbesteed worden aan niet-landgenoten. Dergelijke organisaties selecteren hun klanten niet mits zij het omvangrijke reisbedrag maar betalen. 
Rotterdam speelt in de opsporingsonderzoeken een rol als transitstad naar Engeland door de strategische ligging en door de logistieke faciliteiten vanwege de aanwezigheid van de haven. De omvangrijke migrantengemeenschappen in Rotterdam bieden de smokkelaars niet alleen nieuwe klanten, maar ook ondersteuning door het beschikbaar stellen van huisvesting, documenten en geld aan gesmokkelde migranten.

De auteurs concluderen dat mensensmokkelaars slechts in beperkte mate gevoelig zijn voor een gewijzigd toelatingsbeleid of intensivering van opsporingsactiviteiten. Ze pleiten voor een dubbele aanpak van mensensmokkel: enerzijds gecoördineerde, internationale samenwerking ter bestrijding van professionele mensensmokkelorganisaties, anderzijds een lokale aanpak door de regiopolitie ter bestrijding van de kleinschalige, informele mensensmokkelorganisaties. Ten slotte wordt aandacht gevraagd voor de noodzaak om ook de achterliggende oorzaken van mensensmokkel aan te pakken door bijvoorbeeld selectieve en tijdelijke vormen van arbeidsmigratie van laag opgeleide niet-westerse migranten naar Nederland te formaliseren. 

Integriteit van de politie

Integriteit van de politie
Gepubliceerd in in de categorie Politiewetenschap

State of the art van kennis en inzichten. Wat we weten op basis van Nederlands onderzoek (2005). L.W.J.C. Huberts en J. NaeyƩ (Vrije Universiteit, Amsterdam). Politiewetenschap 22

Politie en Media

Politie en Media
Gepubliceerd in in de categorie Politiewetenschap

Feiten, fictie en imagopolitiek (2005). H. Beunders en E. Muller (Erasmus Universiteit, Rotterdam / COT Instituut voor Veiligheids- en Crisismanagement, Den Haag). Politiewetenschap 21

Uit balans: politie en bestel in de knel

Uit balans: politie en bestel in de knel
Gepubliceerd in in de categorie Politiewetenschap

State of the art: bundeling van kennis en inzicht (2004). Redactie: F. Vlek (Politie & Wetenschap, Apeldoorn), C. Bangma (NPI, Den Haag), C. Loef (Politie & Wetenschap, Apeldoorn) en E. Muller (Universiteit Leiden). Politiewetenschap 20

Samenwerking en netwerken in de lokale veiligheidszorg

Samenwerking en netwerken in de lokale veiligheidszorg
Gepubliceerd in in de categorie Politiewetenschap

Samenvatting
De zorg voor de lokale veiligheid is de afgelopen jaren steeds meer een gezamenlijke verantwoordelijkheid van politie en andere publieke en private partijen geworden. Het ontstaan van zogeheten lokale veiligheidsnetwerken geeft daaraan uitdrukking. Van de politie wordt verwacht dat zij deelneemt aan deze netwerken die op uiteenlopende terreinen zijn ontstaan zoals in woonwijken, op bedrijventerreinen, rond scholen of in uitgaansgebieden.

In dit rapport wordt een achttal samenwerkingsverbanden nader onder de loep genomen. Beschreven wordt hoe ze in de praktijk ontstaan en functioneren, welke partijen welke rol vervullen, welke belemmeringen daarbij optreden en welke resultaten worden geboekt. Daarnaast wordt dieper ingegaan op een aantal meer fundamentele vraagstukken dat hierbij speelt zoals de verdeling van verantwoordelijkheden, de regievoering en (grenzen van) informatie-uitwisseling. 
Het blijkt dat de politie in de praktijk een belangrijke voortrekkersrol vervult in lokale veiligheidsnetwerken. Maar die rol komt onder druk te staan als gevolg van de heroriëntatie van de politie op haar kerntaken en de resultaatverplichtingen die de prestatiecontracten opleggen. Tegelijk blijken gemeenten vaak onmachtig om de regierol op zich te nemen. Interne verkokering en gebrek aan afstemming en visie zijn daarvoor belangrijke belemmeringen. Het gevolg is dat de samenwerking in de lokale veiligheidszorg aan dynamiek en effectiviteit maar ook draagvlak dreigt te verliezen. De auteurs concluderen dan ook dat om de deelname van bijvoorbeeld burgers en ondernemers te waarborgen, het nodig is dat zowel politie als gemeente zich blijven inzetten voor en in lokale samenwerkingsverbanden.

Het rapport bevat leerzame informatie voor niet alleen politie en lokaal bestuur, maar alle 'partners' bij een integrale aanpak van lokale veiligheidsvraagstukken.

Illegale vuurwapens in Nederland: smokkel en handel

Illegale vuurwapens in Nederland: smokkel en handel
Gepubliceerd in in de categorie Politiewetenschap

Samenvatting
Twee jaar geleden deed het onderzoeksinstituut IVA dat gelieerd is aan de Universiteit van Tilburg onderzoek naar de smokkel van vuurwapens vanuit voormalige Oostbloklanden. De conclusie was dat zo'n twintig procent van de vuurwapens die in het Nederlandse criminele circuit worden gebruikt uit die landen afkomstig zijn. Dit leidde uiteraard tot de vraag waar dan de overige tachtig procent vandaan komt. Een nieuw rapport, geschreven in opdracht van het Programma Politie en Wetenschap, geeft hierop het antwoord. De wapens blijken, naast uit het voormalige Oostblok, vooral afkomstig uit Portugal, Duitsland en België. Overigens betekent het feit dat een uurwapen in een bepaald land is gefabriceerd nog niet dat het aldaar ook in het illegale circuit is gebracht. In de praktijk worden tal van omwegen gevolgd.

Per jaar worden, naar schatting van de onderzoekers 10.000 - 15.000 illegale vuurwapens naar Nederland gesmokkeld. In het rapport wordt een beschrijving gegeven van de smokkelaars en de methoden die zij gebruiken. Naast een aantal grote 'importeurs' betreft het voor een groot deel een kleinschalig circuit dat kleine partijen, 5-30 stuks- langs tal van wegen en vaak meeliftend op reguliere handelsstromen, Nederland binnenbrengt. Zo werden vanuit de VS vuurwapens meegesmokkeld met zendingen klassieke auto's en jukeboxen.

Tot slot wordt in het onderzoek beschreven hoe de illegale vuurwapens in het Nederlandse criminele circuit worden verhandeld. Om niet de aandacht van de politie te trekken vindt de handel in illegale vuurwapens doorgaans alleen plaats tussen personen die bekend zijn en vertrouwd worden in het criminele milieu. Op de gebruikelijke ontmoetingsplaatsen (horeca- en gokgelegenheden, sportscholen, autohandel etc.) worden de contacten gelegd en de onderhandelingen gevoerd. Aflevering vindt doorgaans elders plaats.

De auteurs stellen in het rapport dat de criteria die politie en OM hanteren bij het stellen van prioriteiten voor opsporingsonderzoek tot gevolg hebben dat vuurwapensmokkel en vuurwapenhandel in de praktijk minder aandacht krijgen dan beleidsmatig gewenst. Deze criteria zouden moeten worden bijgesteld. Daarnaast komen de auteurs met een aantal aanbevelingen dat vooral ligt in de sfeer van verbeterde opleidingen en een verbeterd informatieproces.

Paradoxaal Politiebestel

Paradoxaal Politiebestel
Gepubliceerd in in de categorie Politiewetenschap

Burgemeesters, Openbaar Ministerie en Politiechefs over de sturing van de politie (2004). L.W.J.C. Huberts, S. Verbeek, K. Lasthuizen en J.H.J. van den Heuvel (Vrije Universiteit, Amsterdam / B&A Groep, Den Haag). Politiewetenschap 17

De kern van de taak

De kern van de taak
Gepubliceerd in in de categorie Politiewetenschap

Kerncompetenties van de politie als criterium voor de afbakening van kerntaken in de praktijk (2004). A. Mein, A. Schutte en A. van Sluis (Erasmus Universiteit, Rotterdam). Politiewetenschap 15