Bruggenbouwers

Omdat lokale veiligheidsproblemen in de regel veelkoppig van aard zijn, vraagt de aanpak ervan om de betrokkenheid en inzet van veel verschillende partijen. Uit onderzoek van Hogeschool Saxion blijken de informele processen aan de samenwerkingstafel bepalend voor de vraag of lokale samenwerkingsverbanden tot collectieve actie komen, of juist verzanden in moeizame besluitvorming. De professionals in de rol van bruggenbouwers blijken hierbij de sleutel. Niet voor niets klinkt in het kader van integrale veiligheid steevast ‘samenwerking’ als oplossing. Maar daarmee ontstaat ook het dilemma van collectieve actie: waar iedereen verantwoordelijkheid draagt voor het aanpakken van een maatschappelijk probleem, ligt het risico op de loer dat niemand die verantwoordelijkheid ook echt neemt. Waar vaak gedacht wordt dat dit ondervangen kan worden met convenanten, afspraken en vergaderschema’s, wijst dit onderzoek op de cruciale inbreng van de mens aan de samenwerkingstafel. En op het gezamenlijke vermogen om verschillen te overbruggen. die lokaal veiligheidsproblematiek beoogden aan te pakken. Politieprofessionals namen daaraan deel omdat zij in hun werk in de wijk met regelmaat op maatschappelijke problemen stuitten waar zij vanuit hun rol maar beperkt verrichtten participerende observaties en hielden interviews met deelnemers. om verschillen van inzicht te vermijden en de voorkeur om desondanks snel tot actie over te gaan. Omdat het gezamenlijk doorgronden van het probleem stokte trokken deelnemers zich terug in het uitvoeren van hun taak zoals zij gewend waren. laat staan voor het overkomen van spanning en conflict die ontstaat bij botsing daartussen. Terwijl dat wel de elementen zijn die succesvolle samenwerkingsverbanden kenmerken. In een van de drie casussen hebben wij gezien hoe het samenwerkingsverband er wel in slaagde om deze stappen te zetten vertalen tussen formeel en informeel