Slachtoffers van online seksueel geweld

Dit onderzoek brengt de ervaring van jonge slachtoffers van online seksueel geweld in kaart en laat zien hoe hulpverlening en politie beter kunnen aansluiten op hun behoeften. In 2022 en 2023 werden hiervoor 112 slachtoffers en 29 professionals geïnterviewd. De aanleiding was de toename van online seksueel geweld onder jongeren en signalen dat slachtoffers zich vaak niet gesteund voelen door hulpverleners of politie. Schaamte, schuld en angst voor veroordeling maken dat velen zwijgen of geen aangifte doen. Uit de interviews blijkt dat veel slachtoffers ervaren dat schuld (deels) bij henzelf wordt gelegd, bijvoorbeeld door opmerkingen over hun gedrag of kledingkeuze. Zulke reacties vergroten het risico op hertraumatisering. Ook in contact met de politie voelen slachtoffers zich niet altijd serieus genomen. Gebrek aan terugkoppeling of twijfel aan hun verhaal tast het vertrouwen aan. Daartegenover staan positieve ervaringen met politiemedewerkers die empathisch en duidelijk communiceren; dit blijkt sterk bij te dragen aan herstel en bereidheid tot aangifte.

De hulpverlening blijkt vaak versnipperd en moeilijk vindbaar. Jongeren weten niet waar ze terecht kunnen of ervaren dat verschillende instanties langs elkaar heen werken. De geboden hulp sluit bovendien niet altijd aan bij hun belevingswereld. Er is behoefte aan emotionele steun, continuïteit en toegankelijke informatie. Het onderzoek laat zien dat erkenning, empathie en samenwerking bepalend zijn voor herstel. Door structureel aandacht te besteden aan houding, communicatie en continuïteit in de hulpverlening kan het vertrouwen van slachtoffers worden hersteld en secundaire schade worden voorkomen.

Het onderzoek doet een aantal aanbevelingen, waaronder om politie en hulpverleners structureel te trainen in trauma-sensitief en cultuurbewust handelen. Ook wordt geadviseerd om een samenhangend netwerk van hulporganisaties te ontwikkelen, met scholen, huisartsen en wijkteams als toegankelijke schakels.

‍