Leidt professionalisering nog tot een professionele(re) politie?

In dit verkennende onderzoek vragen de onderzoekers zich af waarom meer professionaliteit beter zou zijn voor de politie en wat men dan precies onder professioneler verstaat. Is professionalisering van de politie eigenlijk wel (altijd) een antwoord op veranderingen in de samenleving? Het doel is in de eerste plaats om inzicht te geven in het verschijnsel van professionalisering in het algemeen en meer specifiek bij de politie. Daarnaast wil men een eerste poging doen om tot indicaties te komen voor het vaststellen/bereiken/niet overschrijden van een optimaal niveau van professionaliteit bij de politie.

Er wordt ten eerste een wetenschappelijke stand van zaken gegeven over wat er nu precies verstaan wordt onder deze begrippen en de relatie met effectiviteit en efficiency van de taakuitvoering. Vervolgens spitst de rapportage zich toe op professionaliteit binnen de politie en de visie van de politie hierop. Hiertoe zijn 25 interviews en groepsgesprekken gevoerd met politiemensen, met name die zich bezighouden met (grootschalige) opsporing.
De politie is volgens de onderzoekers, op basis van de gevonden beschrijvingen, geen volwaardige professie maar er zijn wel processen zichtbaar van professionaliteit. Zo worden onder andere historische ontwikkelingen bij de politie geschetst in het onderwijs. Er is door de jaren vooral meer aandacht gekomen voor een hoger instromingsniveau en meer scholing. Een boeiden vraag is of dit uiteindelijk nu leidt tot een meer adequate taakuitoefening.
De inzichten worden gebruikt om tot een analysekader te komen. Hierbij wordt gesproken over verschillende logicalijnen die ieder hun eigen werkelijkheid kennen. De politieorganisatie wordt omschreven als een praktijkprofessie.
Tot slot wordt het analysekader als voorbeeld toegepast op de relatief nieuwe functie van recherchekundige.
Om de onderzoeksvraag te beantwoorden is gekozen voor één van de omschreven logicalijnen of perspectieven op professionalering, namelijk de utilistische logicalijn. De andere logicalijnen zouden tot een andere beantwoording kunnen leiden, maar deze worden in dit verkennende onderzoek niet meer uitgewerkt. Het inzicht dat deze perspectieven in de ene situatie parallel aan elkaar kunnen zijn, maar in een andere situatie diametraal tegenover elkaar kunnen staan, is een waardevolle opbrengst van dit onderzoek.