Recherchebazen

Misdaad is mediageniek. Toch is weinig bekend over het doen, laten en denken van politiechefs die leiding geven aan recherchewerk: de ‘recherchebazen’. Zij komen in deze studie aan het woord op basis van interviews en groepsgesprekken met ruim honderd respondenten. Zo wordt inzicht gegeven in de organisatie en dilemma’s van de opsporing.

Het blijkt dat dwalingen in de opsporing, zoals de Schiedammer Parkmoord, vooral hebben geresulteerd in een grote aandacht voor de kwaliteit van een grootschalige opsporingsonderzoek (TGO) naar ernstige delicten, zoals moord. Dat heeft tot een nieuw dilemma in de opsporing geleid. De grote tijdsinvesteringen van de politie in TGO-onderzoeken en in opsporingsonderzoeken naar delicten die veel prioriteit hebben (bijvoorbeeld woninginbraak of overval) creëren namelijk criminele kansen voor georganiseerde criminele structuren die zich toeleggen op delicten die minder snel resulteren in een melding of aangifte, zoals drugshandel, drugsproductie, mensenhandel of fraude.

De zware inzet op TGO-onderzoeken en op (ernstige) delicten leidt ertoe dat de basispolitie (bijvoorbeeld wijkagenten), wijken of gemeenten soms langdurig last hebben van georganiseerde criminelen, zonder dat het lukt om een opsporingsonderzoek van de grond te tillen. Het delictgerichte karakter van veel opsporingsonderzoeken heeft ook afbreuk gedaan aan de kwaliteit van de beschikbare politie-informatie over georganiseerde misdaad, aldus de recherchechefs. De auteurs komen daarom met een aantal aanbevelingen om meer capaciteit in te zetten op onderzoek naar de achterliggende criminele structuren.