Van the instrument of delivery naar the actual agent of harm

In de aanpak van vuurwapencriminaliteit verdient het vraagstuk van handel in illegale munitie meer aandacht, ook al omdat het kennelijk makkelijker is om aan illegale vuurwapens te komen dan aan munitie. In dit onderzoek wordt nagegaan wat bekend is over de (illegale) handel in munitie gekoppeld aan de vraag hoe de munitie, met name voor handvuurwapens, zijn weg vindt naar het vaderlandse criminele milieu. Allereerst worden de legale en illegale (inter)nationale markt voor handel in munitie beschreven, vervolgens wordt geanalyseerd hoe Nederlandse criminelen aan hun munitie komen. Dat gebeurt mede met het oog op mogelijke zwakke of kwetsbare plekken in de logistieke keten van productie, vervoer, opslag e.d.

Het blijkt dat de munitie die in omloop is in het criminele milieu vrijwel voor 100% stamt uit legale buitenlandse bronnen. De indruk bestaat dat voldoende munitie voorhanden is die uit verschillende kanalen, binnenlandse en grensoverschrijdende, wordt betrokken. Een precies overzicht is niet te geven, het betreft vooral indrukken en schattingen van ‘experts’. Een van de waarschijnlijk belangrijkste bronnen is illegale aftap van, of diefstal uit, reguliere bronnen en stromen: wapenhandelaren, schietverenigingen, leger e.d..

Vanuit gedachte dat meeste munitie in handen van criminelen komt via zwakke plekken in het gehele logistieke proces van productie, vervoer, opslag e.d. ligt voor de hand te pleiten voor verscherping van administratieve voorschriften en toezicht. Bovenal moet er bij de politie meer aandacht voor komen en meer expertise worden opgebouwd.