Controle van de prostitutie door de politie

Gepubliceerd in in de categorie P&W verkenningen

Samenvatting

In totaal zijn 34 observaties van politiecontroles uitgevoerd op verschillende plaatsen in Nederland in zowel gegunde als niet gegunde bedrijven. Tevens is er gesproken met 26 prostituees, vaak na de controles. De bereidheid om mee te werken was groot. Actief luisteren is volgens de onderzoekers essentieel om vertrouwen te winnen en de juiste signalen op te pakken: 'luisterhouding en gesprekstechnieken'.

De bevinding uit eerder onderzoek, dat in het geval van dwang een prostituee dit niet zo maar aan de politie zal vertellen, wordt bevestigd in dit onderzoek. Hoewel de meeste prostituees niet te maken hebben met mensenhandel, is het wel problematisch. Meerdere vrouwen geven aan collega' s te kennen die niet zelfstandig werken. Bijna alle prostituees, ook degenen die niet uitgebuit of gedwongen worden, vinden de controlegesprekken geen probleem. Tijdens de controles zien de onderzoekers meerdere kenmerken van de actieve luisterhouding, maar er is niet sprake van een constante gesprekskwaliteit.

De prostituees voelen zich met respect behandeld door de politie. De heersende tendens is dat er sprake is van vertrouwen in de politie, ook bij de buitenlandse prostituees. Toch zal geen van de prostituees een verklaring afleggen of aangifte doen bij de politie als het niet goed met hen of een collega gaat. Je verhaal vertellen aan de prostitutiecontroleurs is een grote stap en een veilige plek is niet gegarandeerd. Uit dit onderzoek komt naar voren dat de lage aangiftebereidheid ook tot terughoudendheid leidt bij de politie zelf. Meerdere prostitutiecontroleurs noemen het bovendien een groot knelpunt dat een leidinggevende of weegploeg ook vraagt om een aangifte, alvorens een zaak opgepakt kan worden.

De onderzoekers concluderen dat er tijdens de prostitutiecontroles nog wat kan worden verbeterd. De verbeteringen betreffen zowel de praktische omstandigheden - de locatie -, de aanpak van het gesprek, als de gesprekstechniek.

 

 

De buurman als vijand

Gepubliceerd in in de categorie P&W verkenningen

Patronen in ernstige conflicten met buren en omgang daarmee (2014). J.K. van Zanten, F.A.M.M. Koenraadt en Y.M.M. Schoenmakers (Universiteit Utrecht). Verkenningen 72

Criminaliteit onder Midden- en Oost-Europeanen.

Gepubliceerd in in de categorie P&W verkenningen

Een inventariserend onderzoek naar de omvang en aard van de criminaliteit onder migranten uit de Midden- en Oost-Europese EU-landen (2014). J. de Boom, Y Seidler en A.M. Weltevrede (Risbo, Erasmus Universiteit Rotterdam). Verkenningen 70

De buurtwacht

Gepubliceerd in in de categorie P&W verkenningen

Naar een balans tussen instrumentalisering en autonomie van burgers in veiligheid (2014). M. van der Landt (Vrije Universiteit Amsterdam). Verkenningen 69

Filmende burgers en politie

Gepubliceerd in in de categorie P&W verkenningen

De betekenis van GSM-filmpjes van burgers voor de uitvoering van politietaken en de reputatie van de politie (2013). P. Siep en D. de Kool (Erasmus Universiteit, Centre for Public Innovation, Rotterdam). Verkenningen 68

Van verhaal naar verbaal?

Gepubliceerd in in de categorie P&W verkenningen

Een nadere oriëntering op het aangifteproces van zedenmisdrijven in relatie tot minderjarige meisjes (2013). A. van Wijk, I. van Leiden en T. van Ham (Bureau Beke, Arnhem). Verkenningen 66

Woningovervallen op senioren: van makkie naar mythe

Gepubliceerd in in de categorie P&W verkenningen

Samenvatting

Uit een eerdere studie van het KLPD ‘Woningovervallen ontmaskerd’ naar de modus operandi van het fenomeen woningovervallen, is gebleken dat circa één vijfde (21,5%) van de slachtoffers bejaard is, dat wil zeggen 65 jaar of ouder. Deze verkenning richt zich daarom op senioren als slachtoffer en is gebaseerd op een literatuuronderzoek, analyses van cases in het Landelijk Overvallen en Ramkraken Systeem (LORS) waarbij 573 gevallen uit de jaren 2009 t/m 2012 zijn geanalyseerd en interviews met negen slachtoffers van woningovervallen.

De onderzochte woningovervallen laten zien dat daders van woningovervallen op senioren relatief jong zijn en weinig georganiseerd te werk gaan. Niet zelden loopt een babbeltruc aan de voordeur uit tot een worsteling en het binnendringen van de woning. Dat doet vermoeden dat bij een deel van de woningovervallen op senioren het plegen van een overval zelfs niet was wat de daders hebben beoogd. Daar waar dit overduidelijk wel het geval is, is sprake van fysiek geweld en hebben slachtoffers doorgaans geen kans om verweer te plegen.
Het algemene beeld dat ontstaat is dat (de mate van) verweer daarnaast voornamelijk afhankelijk is van onder andere fysieke persoonskenmerken van slachtoffers. Zoals ook uit eerder onderzoek blijkt, zijn senioren vaker geneigd verweer te plegen dan slachtoffers van woningovervallen in het algemeen (20 ten opzichte van 15%). De slachtoffers die werden geïnterviewd geven aan in een impuls te handelen. In veel van de geanalyseerde gevallen leidt geweld van de zijde van het slachtoffer tot meer geweld van de dader(s). Schreeuwen of op een andere wijze alarm slaan blijkt vaker zijn vruchten af te werpen. Daders slaan doorgaans op de vlucht.
Het gemak waarmee een woning binnen te komen is, is van belang bij de toevalskeuze van daders voor een te overvallen woning. Daarmee wordt niet bewust voor een ouder slachtoffer gekozen. Bij veel van de woningovervallen wordt aangebeld en proberen daders met geweld toegang tot de woning te krijgen.

De onderzoekers komen op basis van de resultaten met enkele tips voor de senioren en voor slachtoffers van woningovervallen in het algemeen, zoals eerst kijken wie er voor de deur staat, geen verweer plegen maar wel schreeuwen of een alarmknop indrukken en geen grote hoeveelheden cashgeld in huis hebben.