Het integriteitsbeleid van de Nederlandse politie: wat er is en wat ertoe doet

Het integriteitsbeleid van de Nederlandse politie: wat er is en wat ertoe doet
Gepubliceerd in in de categorie Politiekunde

Samenvatting
Na eerder onderzoek naar integriteitsschendingen en dilemma’s, staat in dit onderzoek het integriteitsbeleid centraal. Hoe ziet het integriteitsbeleid er uit, welke instrumenten worden ingezet en hoe kan dit alles beoordeeld worden, ook wat betreft de mogelijke effectiviteit?

Dat gebeurt aan de hand van een uitgebreid theoretisch overzicht dat ingaat op de visie, instrumenten en middelen die een rol spelen bij een effectief integriteitsbeleid. Vervolgens wordt het integriteitsbeleid in vier korpsen, Drenthe, Amsterdam-Amstelland, Rotterdam-Rijnmond en Midden/West-Brabant gedetailleerd aan de orde gesteld. Na deze gedetailleerde analyses worden in vogelvlucht kenmerken van integriteitsaanpak in de overige korpsen behandeld. Als welhaast vanzelfsprekend wordt ook ingegaan op in het oog lopende verschillen tussen korpsen en hoe die gewaardeerd moeten worden.

Het beleid in de vier korpsen wordt beoordeeld aan de hand van de volgende aspecten;

  • Is het beleid onderbouwd, bijvoorbeeld met een eigen beleidsvisie?
  • Is er sprake van institutionele verankering, bijvoorbeeld in de vorm van een apart bureau, en op welk niveau?
  • Is er sprake van een stimulerende manier van invoeren?
  • Hoe zien de verschillende trainingen op het gebied van integriteit er uit?
  • Wat zijn de verschillen tussen de verschillende korpsen?
  • Beschikken de onderzochte korpsen over paradepaardjes op het gebied van integriteitsbeleid?

 

Geconcludeerd wordt dat het integriteitsbeleid van de Nederlandse politie zich kenmerkt door een (te) grote inhoudelijke verscheidenheid. Dit begint al bij de interpretatie van het begrip integriteit. Het manifesteert zich ook in de keuze en hantgeriung van instrumenten en strategieën. De auteur onderscheidt een vijftal vormen die fundamenteel verschillen ook wat betreft te verwachten (duurzaamheid van) effecten. Drie veelvoorkomende instrumenten zijn dilemmatrainingen, het opstellen van codes en kernwaarden en, een instrument in opkomst, het vertellen van verhalen. De effectiviteit van deze instrumenten is evenwel niet zonder meer gegeven (er is geen ‘beste koop’), maar hangt af van invulling, gebruik en wijze waarop erover gecommuniceerd wordt.

In het slothoofdstuk wordt uitgebreid evaluerend ingegaan op deze variëteit, de organisatorische vormgeving, de onderbouwing en de strategieontwikkeling.

Geconcludeerd wordt dat het de kunst is om een goede mix te vinden tussen landelijke basisafspraken over integriteit bij de politie en regionale inkleuring

Rellen in Ondiep

Rellen in Ondiep
Gepubliceerd in in de categorie Politiekunde

Ontstaan en afhandeling van grootschalige ordeverstoring in een Utrechtse achterstandwijk (2010). G.J.M. van den Brink en M.Y. Bruinsma (red.) (IVA Beleidsonderzoek en Advies / Universiteit van Tilburg). Politiekunde 29

Boven de pet?

Boven de pet?
Gepubliceerd in in de categorie Politiekunde

Een onderzoek naar grootschalige ordehandhaving in Nederland (2009). O.M.J. Adang (red.), S.E. Bierman, K. Jagernath-Vermeulen, A. Melsen, M.C.J. Nogarede en W.A.J. van Oorschot (Politieacademie, Apeldoorn). Politiekunde 28

De politie aan zet: de aanpak van veelplegers in Deventer

De politie aan zet: de aanpak van veelplegers in Deventer
Gepubliceerd in in de categorie Politiekunde

Samenvatting
De veelplegeraanpak is een goed voorbeeld van een dadergerichte politiestrategie die ingepast wordt in een integrale lokale probleemaanpak waarbij actoren uit de strafrechts- en welzijns- en hulpverleningsketen intensief samenwerken. De achterliggende gedachte is dat een klein aantal veelplegers verantwoordelijk is voor een groot deel van de veelvoorkomende criminaliteit. Onderdeel van de landelijke aanpak is de ISD-maatregel die rechters in staat stelt veelplegers voor een periode van (maximaal) twee jaar op te sluiten gedurende welke tijd intensief gewerkt kan worden aan re-socialisatie middels programma’s die tot gedragsverandering moeten leiden.

In deze studie wordt nagegaan hoe in het bijzonder de politie Deventer de veelplegeraanpak heeft vormgegeven, hoe verder de samenwerking met andere partijen is verlopen en in hoeverre de aanpak het beoogde effect heeft gesorteerd over de periode 2002-2006. Het feit dat Deventer relatief geïsoleerd ligt en weinig inter-gemeentelijk verkeer kent van daders die van buiten komen of uit de stad verdwijnen, maakt deze aanpak een geschikt object van evaluatie.

De studie laat zien dat de repressieve component van de veelplegeraanpak goed uit de verf komt. De aanpak is goed geïntegreerd in het politieoptreden, zowel in de basisteams als in de districtsrecherche. Doordat de politie de veelplegers opzoekt, aanspreekt, uit de anonimiteit haalt, controleert en sneller oppakt, wordt strafbaar en hinderlijk gedrag ontmoedigd. De criminaliteit gepleegd door veelplegers binnen de aanpak is afgenomen.

Het eindresultaat is evenwel niet zonder meer positief. Er is ook sprake van nieuwe aanwas van veelplegers, die wordt er dus niet mee voorkomen, en resocialisatietrajecten - doorleiding naar huisvesting, werk e.d. - verlopen vaak moeizaam. Daarmee werpt deze studie ook licht op de begrenzingen van de aanpak.

Politiepolitiek

Politiepolitiek
Gepubliceerd in in de categorie Politiekunde

Een empirisch onderzoek naar politiële signalering & advisering (2009). E.J.A. Bervoets, E.J. van der Torre en J. Dobbelaar (COT, Den Haag). Politiekunde 26a